06-06 Winterswijk, nieuwelingen, podiumplek Wessel.

Op een hete zondagochtend vertrokken we met zijn 3-en naar Winterswijk. De deelname leek niet groot, gezien er maar 22 renners hadden ingeschreven. Daar waren 2 ETP-ers bij, Beau en ik zelf.

Mijn vader zei dat ik in een klein startveld attent voor in moest rijden en er voor moest zorgen dat ik er bij elke ontsnapping bij moest zitten. Makkelijker gezegd, dan gedaan. Het rondje door het centrum liep niet echt (klinkers) en ook een hoogteverschil in de bocht na de finish, maakte dat je goed geconcentreerd moest rijden. Bij de start bleken toch nog een flink aantal renners bijgeschreven te hebben en stonden we met een kleine 40 renners aan de start.

Het draaide gelijk goed en ik maakte dan ook van de gelegenheid om mee te doen met het klassement en de premiesprints. Ook lukte het me om met een paar renners weg te rijden, echter sloot een 5 ronden later toch nog weer een sterk uitgedund peloton aan. Vijf ronden voor het eind viel het peloton stil en ik besloot maar om weg te rijden. Zoals mijn vader voor de race al zei: Het is beter dat zij achter jou aan moeten rijden, dan jij achter hun aan! Al gauw had ik een 15 seconden voorsprong en dat kon ik mede vasthouden door goed afstopwerk van Beau. Iedereen die ging, kreeg Beau mee en dat ontnam hen de wil om door te gaan.

De laatste ronde begon ik met een voorsprong van nog 7 seconden en ik haalde alles uit de kast om dit vast te houden. Een honderd meter voor de finish lag ik nog op kop en zou ik dan eindelijk eens een koers winnen? Nog 50 meter en daar kwamen toch de eersten van het peloton aan. Nog even vol door en op de streep bleken Jelle Wolsink en Rutger Vos toch nog voor bij te zijn gekomen. Even was daar de teleurstelling, maar deze verdween snel. Het blije gevoel overheerste en de bloemen en vooral de enveloppen maakten het tot een onvergetelijke koers. Wielrennen kan zo toch heel leuk zijn. Zeker als je in een uur koers je zakgeld van die maand kunt verdubbelen!