Ronde van Dodewaard, amateur B, 10-07-2010

Op zaterdag 10 juli stond ik als enige ETP-er met een 60-tal overige renners bij 35 graden aan de start in Dodewaard. Om niet oververhit te raken, had ik vooraf mijn shirt helemaal nat gemaakt.

Het parcours bestond uit klinkers door het dorp met enkele scherpe bochten en asfalt op de dijk. Ik had besloten om me niet gelijk in de strijd te mengen om even af te wachten hoe ik op de hitte zou reageren. In het begin reden gelijk al een aantal renners weg, maar zij kregen nog niet veel ruimte. Nadat deze waren teruggehaald, onstond er een nieuwe kopgroep. De kopgroep werd langzaam groter en dat was voor mij het sein om me bij deze 14 aan te sluiten. Binnen 1 ronde kon ik het gat naar de kop dichtrijden en gedurende de koers merkte ik, dat ik wel een van de sterkere renners was.

Na de laatste premiesprint reden Fred de Kinkelder en Chris Maas weg en ik bleef even zitten en ging er van uit dat een aantal sterke renners (o.a Freddy Keller, Ron Paffen en Brian Burggraaf) wel zouden reageren. Deze bleven echter allemaal zitten en toen besloot ik zelf maar te gaan. Ik kwam tot op 50 meter en besloot me toen weer terug te laten zakken. Ik had me voorgenomen de sprint niet af te wachten en onder aan de dijk ben ik in de laatste ronde weggereden. Achter mij werd er te veel naar elkaar gekeken en zo kon ik voor de tweede keer als derde de finishlijn passeren.

30-05 Paasberg, Arnhem, amateur B

In een kletsnat en koud Arnhem werd de wedstrijd op een glad klinkerparcours verreden. Zelf heb ik goede herinneringen aan dit parcours. Drie jaar geleden behaalde ik daar mijn eerste podiumplek en de laatste jaren altijd top 10. Ik heb geen schrik voor een glad parcours en bij het inrijden voelden de benen goed. Net als in Rijssen reed ploeggenoot Edwin al gelijk weg van uit het vertrek. Echter wilde ik me er nu niet gelijk bij neer leggen en probeerde ik samen met 1 of 2 anderen telkens weer uit het gaandeweg uitgedunde peloton weg te rijden. Helaas lukte dit niet en gedurende de wedstrijd voelde ik langzaam de kou in mijn lichaam komen en het gevoel in de armen en benen vloeiden langzaam weg. Het peloton was inmiddels uitgedund tot 14 man en in de sprint liet ik me afbluffen en kwam uiteindelijk niet verder dan een 14de plaats.

22-05 Ronde van Rijssen, amateur B

In een wederom warm Rijssen reden 2 renners gelijk al in de tweede ronde weg, waar onder ploeggenoot Edwin Krijgh. In het begin kregen zij niet echt veel ruimte en na de eerste premiesprint kon Marco Kok als enige de sprong nog maken. Daar maakte ik de fout door niet mee te springen door iets te lang te twijfelen om achter een ploeggenoot aan te gaan rijden. Ik hoopte nog samen met een groepje de sprong te kunnen maken, maar er waren geen renners bij machte om het verschil te maken. In de laatste ronde nam ik de kop van het peloton en boven op de klim hield ik even in om daarna vol door te gaan. Op dat moment kreeg ik een duw en stuurde ik door een kuil waardoor mijn ketting van het buitenblad viel. Ik kon met schakelen toch nog de ketting er op krijgen, maar had toch een 30 plaatsen verloren. In het op 1 na laatste rechte stuk kon ik nog vele plaatsen goed maken. In de laatste bocht probeerde een renner vlak voor mij onder door te komen wat echt niet kon en hij raakte met de schouder de mat en lanceerde zich zelf daar mee het peloton in en nam daar bij een 4-tal renners mee in zijn val. Met het hart in de keel en het voorwiel midden in het frame van een slachtoffer van de valpartij, kon ik gelukkig nog net door krachtig te remmen op tijd stil staan. Een goede klassering zat er helaas niet in, maar gelukkig nog wel een behouden vaart.

Amateurs B van de ETP laten zich goed zien in Stokkum en Hardenberg.

Zondag 2 mei (Stokkum) was voor mij de gebruikelijke start van het criteriumseizoen. In tegenstelling tot voorgaande jaren had ik weinig (trainings)wedstrijdkilometers gereden. Dit omdat ik veel met de nieuwelingen van de Achterhoek 2000 op stap ben geweest. Echter verliep de hoogtestage in de Eiffel geheel naar wens en had ik wel het gevoel er klaar voor te zijn.

De avond er voor had ik toch slecht geslapen en een beetje last van de keel gekregen. Zijn het de zenuwen of is het toch een begin van een iets mindere gezondheid? Voor de start zei ik nog tegen Jeroen en Edwin: Of ik lig er met 5 minuten af, of ik vlieg er in. Gelukkig was het het laatste.

We hadden geen tijd meer om in te rijden en in deze kou vond ik het ook niet erg. Het rondje kan ik wel dromen. Aan de start stonden vele ETP-ers: Reint, Christiaan, Kasper, Harm Jan, Rudie, Andre, Jeroen, Edwin, Riny en ik zelf. Nadat het startschot gevallen was, voelde ik gelijk dat de benen goed waren. Omdat ik op de laatste startrij moest starten, duurde het 2 ronden voordat ik voorin was. Onderweg probeerde ik Christiaan nog mee te nemen naar het peloton, maar aan het bochtenwerk moet nog gespijkerd worden. Eenmaal voor in, kon ik goed meedoen in de premiesprints en de leidersprijs had ik nog even geprobeerd, maar dat kostte een hoop kracht. Dan maar niet.

Door de harde wind op kop bij start/finish was het moeilijk wegkomen en aan de achterkant waaiden vele renners er af. Jeroen moest er als een van de laatsten af omdat hij niet goed door de bochten kwam op het inmiddels natte parcours. In de laatste ronden voelde ik me sterk genoeg om nog mee te doen voor de overwinning en in de laatste ronde nam ik dan ook de kop. In het rechte stuk voor de laatse bocht voerde ik het tempo op en hoopte als eerste de bocht in te duiken. Toch kwamen er nog 5 renners onder door in de laatste bocht en ging ik als 6de er door heen. Deze plek kon ik vasthouden tot op de streep. Edwin Krijgh miste net het podium (4de) en Riny Pleij was 7de. Andre Borkink sleepte er nog een 10de plaats uit en Harm Jan kon ook zijn eerste envelop in ontvangst nemen door 15de te worden. Kasper Vrielink werd achter Harm Jan 16de. Zes ETP-ers bij de eerste 20! We hebben mindere tijden gekend.

In Stokkum hoorde ik dat er vrijdagavond nog een koers in Hardenberg was en aangezien ik een week verlof had, was het een uitgelezen kans om fris en uitgerust aan de start te verschijnen. 25 minuten voor de start arriveerde ik en na me snel te hebben omgekleed, leidde Andre Borkink mij naar de kroeg om een rugnummer op te halen. Na 2 rondjes inrijden voelde ik dat het wel goed zat. Onder de deelnemers ook weer 7 ETP-ers.

Toen het startschot viel, duurde het 2 ronden voor dat ik op de eerste rij zat. Freddy Keller probeerde gelijk al weg te rijden en ik kon makkelijk naar hem toerijden. Achteromkijkend zag ik dat het peloton al op een lint zat en de eerste scheurtjes begon te vertonen. Na de eerste premiesprint trok ik gelijk door en met uiteindelijk 7 man in de kopgroep leek dit de beslissende slag. Echter waren er te veel die niet mee tempo maakten of konden maken en na een tiental ronden werden we dan ook weer ingelopen. Ondertussen sprokkelde ik de punten voor de leidersprijs bij elkaar en ook in de premiesprints kon ik me makkelijk handhaven. Eenmaal liet ik nog een gaatje voor Andre vallen en zodoende hoefde hij niet met lege handen naar huis.

Op het einde van de koers was het zaak om bij de eerste 5 te blijven rijden en attent mee te springen. Zo om me heen kijkend, zag ik dat bij de meesten het beste er wel af was en ik voelde dat het podium haalbaar was. In de laatste ronde hoorde ik Freddy al aankomen en ik ging gelijk met hem mee. Marco Kok dook er nog net tussen en 2 bochten voor het eind lag de uitslag min of meer al vast. Er kwam niemand meer langszij en dit betekende al een eerste podiumplek (3de) in mijn tweede koers.

Ook de overige ETP-ers deden het goed. Christiaan reed de wedstrijd uit en Kasper zat nog in de top 10 met een 9de plaats. Rudie, Andre en Harm Jan werden respectievelijk 11,12 en 15. Weer 5 renners in de top 20!

 

John Zennipman