GOW Papendal en finale Aalten.
Dit weekend een dubbel programma op het menu. Zaterdag een mooi afwisselend parcours op Papendal met vrijveel hoogteverschil en op zondag mijn favoriete rondje in Aalten.
In Papendal voelden mijn benen niet goed aan tijdens het inrijden en ik voelde me slap en ging eigenlijk het liefst nog even een uurtje slapen. Maar dat gaat natuurlijk niet. Dan maar gewoon starten en kijken waar het schip strand. Bij de start kwam ik goed weg en nam gelijk de kop. In mijn wiel hoorde ik een hijgende Gerard Hofhuis en deze kan zich goed vastbijten.
Na een halve ronde hadden wij met zijn tweeën al een behoorlijk gaatje en ik voelde dat de power er niet in zat. In de derde ronde moest Gerard op de bult een gaatje laten en dat was voor mij het sein om even in het heuvelachtige gedeelte erna er vol gas van door te gaan. Ik had dan ook meteen een gat van een 75 meter en deze kon ik uitbreiden.
Ondertussen was Marco bij Gerard aangesloten en in de lus kon ik zien dat hij vrij relaxed bij Gerard in het wiel zat. Het was dan ook wachten wanneer hij de oversteek zou maken. Dat was dan in de op 1 na laatste ronde en een versnelling in het technische gedeelte was genoeg om mij los te rijden.
De laatste ronde heb ik relatief rustig uit kunnen rijden en zo de tweede plaats veilig gesteld.
Finale in Aalten
Na een goede nachtrust vertrokken we met de hele familie naar Aalten voor de finaledag. Bij het inrijden voelde ik gelijk dat de power een stuk beter was dan gisteren en dat gaf me een goed gevoel. Bij de start nam ik dan ook gelijk de kop en reed dan nog op reserve. Ik draaide dan ook als eerste het bos in en bovenop zag ik dat het veld al 1 lang lint was. Ook vandaag zat Gerard gelijk weer in mijn wiel en lagen we al weer iets los. De tweede ronde reed ik ook nog enigszins op reserve omdat ik zag dat Marco en Eddie Grooters nog op ca. 150 meter reden.
Omdat ze bij het ingaan van derde ronde toch wel erg dichtbij kwamen, ben ik het oplopende stuk in het weiland voluit gegaan en kon ik Gerard Hofhuis gelijk losrijden en reed ik alleen op kop. Alhoewel ik flink doorreed, konden Marco en Eddie in de vierde ronde aansluiten. We merkten dat we aan elkaar gewaagd waren en deelden speldeprikjes uit. Marco zette in het technische gedeelte flink aan en kreeg een gaatje van een 30 meter. In het weiland kon ik deze weer dichtrijden en daarna probeerde Eddie het nog een keer, maar ook deze poging werd teniet gedaan.

In de op 2 na laatste ronde demarreerde ik in het weiland en kreeg een gaatje van een dertigtal meters, maar dat moest ik in het technische gedeelte weer prijsgeven, waarna Marco in het bos een beslissend gat sloeg. Eddie en ik konden deze niet beantwoorden en bij het ingaan van de laatste ronde had ik besloten dat ik in het weiland de kop moest nemen en deze dan niet meer af te staan omdat het dan moeilijk passeren is. Bij het uitgaan van de laatste bocht moest ik vol aanzetten en kon met een miniem verschil toch nog tweede worden. Ook in het klassement werd ik tweede.
Alles bij elkaar heb ik een prima seizoen gedraaid en voor mijn gevoel heb ik toch nog weer een stap vooruit gemaakt. Vooral technisch gaat het, mede dankzij de Orbea, een stuk beter. Ook in de paar nationale crossen die ik heb gereden, merk ik dat ik richting top 15 -20 bij de masters ben gegaan. Het sportieve hoogtepunt lag bij het DK in Hoogeveen, waar ik helaas te laat was voor de veteranenkoers, maar toch nog 5de wist te worden bij de amateurs. Volgende week nog het clubkampioenschap veldrijden en dan zit het cross-seizoen er voor mij op. Tot volgend seizoen!
John